۳ اسفند ۱۳۸۶

من در کنارم من

آسمان
در کنار آجر
من
در کنار من
.
در کنارم برگ
در کنارش گل
.
کمی آن طرف تر
مرد پیر
در کنارش من
.
آن طرف
یک ابر
در کنارش دست
.
همین جا
عینک
در کنارش مو
.
کمی دورتر
فکر
روبرویش من
.
همین جا
ناخن
روی صورت مردم
.
معلق
نت
در برش عکس
.
روی میز
کربن
در کنارش حجو
.
روی رنگ
خط
خلاصه اش پایان
.
در دهانم
چای
مسکنش پونز
.
در درونم
سکوت صلب
همراهش پانتومیم
.
هیچ جا
من
در آغوشم مو
.
روی من
دود
هیچ
.
پ.ن : گرادیان من چرم اشک خاکستری است . عدد لبخندش فرد است.
پ.ن : نا نوشته های این پست سر به فلک می کشد.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر